Bayılacak gibi oldu

Aylarca, kocamın önceki evliliğinden olan üç kızına nafaka ödediğine inanıyordum. Ne zaman onlardan söz etsem, bana hep her şeyin yolunda olduğunu, düzenli olarak para gönderdiğini söylüyordu. Ama içimde bir huzursuzluk vardı; bir türlü içim rahat etmiyordu ve sonunda işin aslını kendi gözlerimle görmeye karar verdim.
O salı sabahı, o işteyken, eski bir boşanma evrağında bulduğum adresi aldım ve İstanbulun bambaşka bir ucuna, bizim semtimize hiç benzemeyen fakir bir mahalleye doğru yola çıktım. Arabanın kapısını açmadan önce bile, işlerin yolunda olmadığını hissettim.
Kapıyı çaldığımda yorgun bir kadın açtı kapıyı kocamın eski eşi, o üç kızın annesi.
Buyurun? dedi oldukça temkinli bir sesle.
Merhaba. Ben şimdi senin eski eşinin eşiyim. Konuşmamız lazım, dedim.
Yüzü bir an kasıldı, sonra derin bir iç çekip beni içeri aldı. Evin içinde gereksiz tek bir eşya yoktu, çok sade ve zar zor geçindikleri belli oluyordu. Temizdi ama yoksulluğu her köşede hissedebiliyordum. Haberin devamını okumak için sonraki sayfaya geçiniz…